Leapabove  ก่อตั้งโดย ครูฟ้า พอเพ็ญ ประเสริฐศิลป์ ที่มีใจรักและความเชี่ยวชาญในการดึงศักยภาพของคน ตั้งแต่เรียนหนังสือในมหาวิทยาลัย คณะสถาปัตกรรมศาสตร์ INDA (INTERNATIONAL PROGRAM IN DESIGN AND ARCHITECTURE) ครูฟ้าได้จัดทำค่ายศิลปะ ซึ่งนับตั้งแต่วันนั้นจนถึงปัจจุบันมีนักเรียนผ่านมือมาไม่ต่ำกว่า 500 คน 

 

ด้วยประสบการณ์ความเข้าใจพัฒนการของมนุษย์ ทำให้ครูฟ้ามีความรู้ และเครื่องมือในการดึงศักยภาพของนักเรียนให้ได้รู้จักตัวเอง ส่งเสริมให้นักเรียนทุกคนเติบโตในแบบที่แต่ละบุคคลเป็น โดยมีการเสริมทักษะการสื่อสารคุณค่าที่แต่ละคนมีผ่านงานศิลปะ งานออกแบบ และการนำเสนอ 

 

ครูฟ้าค้นพบว่า การมีใจรักในศิลปะอย่างเดียวนั้นไม่เพียงพออีกต่อไปในยุคที่มีปัญญาประดิษฐ์ จึงได้นำศาสตร์ Talent dynamic(ศาสตร์เข้าใจถึงธรรมชาติที่จริงแท้ของมนุษย์) มาประยุกต์ใช้เพื่อส่งเสริมให้นักเรียนได้นำพรสวรรค์สื่อสารให้โลกได้รับรู้ ผ่านสื่อต่างๆ ไม่ว่าจะเป็น งานวาดภาพ งานปั้น งานประดิษฐ์ งานออกแบบ และส่งมอบคุณค่าของแต่ละบุคคลอย่างเหมาะสม เพราะครูฟ้าเชื่อว่าความแตกต่างเหล่านี้แหละ ทำให้นักเรียนทุกคนมีเอกลักษณ์ นอกเหนือจากความรู้ความสามารถด้านงานศิลป์ และงานออกแบบ ครูฟ้ายังเชื่อมั่นอีกว่าทักษะของการเป็นผู้ประกอบการ Entrepreneurship จะสามารถ ทำให้นักเรียนอยู่รอดและก้าวหน้า เก่งแต่งานศิลป์ งานออกแบบ คงไม่เพียงพอแล้ว เพื่อให้ตอบโจทย์ไลฟ์สไตล์ของนักเรียนในอนาคต

 

ในมุมของ ศิลปะครูฟ้ามองว่า ศิลปะอยู่ทุกๆ อนุของการใช้ชีวิต และศิลปะยังทำให้เกิดนวัตกรรมใหม่ๆ ครูฟ้าเชื่อว่าเทคโนโลยี มีพร้อมมากๆแล้วในการจะช่วยให้ทุกชีวิตบนโลกดีขึ้น เพียงแต่การส่งมอบสินค้าหรือบริการ ยังไม่ได้รับการถ่ายทอดให้เห็นถึงแก่นที่แท้จริง จึงทำให้ สินค้าและบริการหลายๆตัวแข่งกันที่ราคา มากกว่า คุณค่า ดังนั้นทักษะการเป็นผู้ประกอบการ (Entrepreneur Mindset) เป็นทางหนึ่งและแท้ที่จริงแล้ว มนุษย์เรามีความสามารถมากกว่าการทำงานเหมือนเครื่องจักร และการเรียนการสอน ควรจะส่งเสริมให้นักเรียนได้ เปิดมุมมองและประสบการณ์ ผ่านการลองผิดลองถูก สามารถรับมือกับความรู้สึกของตอนเองได้ มีความยึดหยุ่น และมีความมุ่งมั่นจนบรรลุเป้าหมายที่ได้ตั้งไว้ 

 

จากการที่ได้คลุกคลีกับครอบครัวนักเรียนกว่า 500 ครอบครัว ทำให้เห็นว่าคุณพ่อคุณแม่ยังเข้าใจว่า “ศิลปินนั้นไส้แห้ง” ด้วยความรักและความหวังดีของคุณพ่อคุณแม่ อยากให้ลูกประสบความสำเร็จในชีวิต จึงช่วยตัดสินใจทางที่คิดว่าลูกจะปลอดภัยหรือเรียนอะไรที่จบไปแล้วมีความมั่นคงและแน่นอน สิ่งที่ครูฟ้ามองคือ จริงๆแล้วคุณพ่อคุณแม่สามารถเปิดพื้นที่ให้ลูกๆได้ทดลอง และคอยให้กำลังใจ เพื่อให้ลูกยืนได้ด้วยตัวเอง สิ่งนี้เป็นสิ่งที่ช่วยนักเรียนได้เติบโตจริงๆจากประสบการณ์ที่ผ่านมา 

 

สิ่งที่ครูฟ้ามอบให้เด็กๆไม่ใช่แค่วิธีการ แต่เป็นการที่ครูฟ้าเข้าใจนักเรียน สร้างบริบทให้นักเรียนได้ฝึกตั้งเป้าหมาย ทดลอง และอดทนพอจนกว่าจะถึงเป้าหมาย ความสุขของครูฟ้าคือการได้เห็นนกัเรียนเติบโตและพร้อมที่จะดูแลความที่รักและส่งมอบคุณค่าของพวกเขาให้โลกใบนี้อย่างเป็นธรรมชาติ 

 

แท้ที่จริงแล้วสิ่งที่ทำให้ศิลปินไส้แห้งเพราะศิลปินไม่เคยถูกสอนให้ รู้จักตัวเอง จึงไม่รู้จักคุณค่าของตัวเอง ซ้ำร้ายพอไม่รู้คุณค่าก็ไม่สามารถนำเสนอ อย่าคิดแม้แต่จะส่งมอบสินค้า นั่นกลายเป็นว่าคนที่อยากเรียนศิลปะ ไม่ได้เรียน เพราะเชื่อว่า ศิลปินไม่สามารถเลี้ยงชีพได้

 

จนหลายคนไปทำในสิ่งที่ทำให้มีรายได้เลี้ยงตนเองและครอบครัว จนลืมไปสนิทเลยว่าครั้งหนึ่งเขารักศิลปะมากแค่ไหน

 

และหลายๆครอบครัวคุณพ่อคุณแม่มีความปรารถนาที่จะส่งเสริมลูกแต่ก็ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไรเพราะโลกของการทำงานเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วมาก สิ่งที่เคยใช้ได้ก็กลับล้าสมัยไปแล้ว